You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In The primordial mind in health and illness daagt auteur Michael Robbins ons uit om onze psychoanalytische theories of mind te overdenken. Hiervoor reikt hij ons een nieuw begrip aan: de primordiale mentale activiteit (PMA). ‹Primordiaal› situeert hij tussen bekende procesbeschrijvende adjectieven als primair, primitief, preoedipaal, projectief, paranoïde-schizoïde, … Maar, in tegenstelling tot de nogal negatieve manier waarop de traditionele psychoanalytische theorieën deze begrippen benaderen, definieert de auteur de PMA vanuit een antropologische visie. Volgens de auteur benaderen theorieën die vanuit een westers objectiverend perspectief van logisch denken kijken de PMA als onbewust, irrationeel en potentieel ontwrichtend, zelfs als psychotisch. Op deze manier wordt wat normaal is als pathologisch beschouwd: psychoanalytische theorieën zijn over het algemeen ‹pathomorphically and culturally biased›. Zijn vertrekpunt is zijn psychoanalytische werk met psychotische patiënten en zijn grote kennis van het Maori-sjamanisme.1 Hij illustreert allereerst de centrale rol die PMA in de spirituele culturen speelt en zet daar de westerse denkwijze over PMA naast. Daarenboven heeft Robbins regelmatig mogen werken met Maori's die door westerse psychiaters als psychotisch gediagnosticeerd werden, maar die vanuit de spirituele denkwijze van hun eigen cultuur zouden beschikken over de genezende krachten van een sjamaan. Van daaruit kreeg hij het inzicht dat hij een brug kon maken tussen de sjamanistische denkwijzen van de op spiritualiteit gebaseerde culturen2 en de denkwijze over psychose in de westerse cultuur.
Terwijl denkactiviteit meningen en gedachten onder woorden brengt, drukt PMA geloof en zekerheid uit. Maar het gebruik van PMA is bij Robbins niet het gevolg van een afwezigheid van voldoende egosterkte of een uiting van onvoldoende draagkracht om bepaalde gevoelens te verdragen of de realiteit te accepteren, noch een gebrek aan mentalisatie of zinvol denken en communic