You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Abby Stein, hoogleraar aan het John Jay College of Criminal Justice, onderzoekt in Cupid's knife mishandelde vrouwen en richt zich vooral op hun gebrek aan kwaadheid en agency. Met ‹agency› bedoelt Stein het vermogen voor zichzelf op te komen en de relatie te beëindigen. Stein beschrijft haar bevindingen aangrijpend en haast literair, zodat het boek soms leest als een thriller. Beter dan dit had ze het leven van deze vrouwen niet kunnen weergeven. Ze roept bij haar lezer iets op van de wanhoop, woede en minachting die ze in de therapeutische relatie met sommige van haar cliënten heeft gevoeld. Bovendien vervlecht ze haar inzichten met die van toonaangevende auteurs en stoffeert ze haar theorieën uitgebreid met eigen casusmateriaal. De waarheid van wat deze vrouwen doorstaan en hoe ze daarop reageren is veelzijdig en paradoxaal. Het gaat om een zichtbare wereld van juridische procedures, psychiatrische codes, kapotte neuzen en verhalen die een onzichtbare wereld van gehechtheid, vernedering, liefde, kracht en uiteengevallen identiteiten herbergt. De titel — Cupid's knife — verwijst naar twee metaforische betekenissen die meeresoneren met de emotionele omstandigheden van fysiek of emotioneel mishandelde vrouwen: [1] een knipmes dat het slachtoffer niet ziet aankomen; [2] een marteltuig wanneer het slachtoffer voor haar mishandelaar iets anders dan liefde durft te voelen, met name negatieve gevoelens. Beide belichamen de paradoxale hechting van deze onderdrukte vrouwen. En dan is er de praktische wereld van pijn, waar dader en slachtoffer elkaar kruisen, de plek waar Cupid's knife ‹gets stuck›.
Stein stelt dat het onvermogen van deze vrouwen om in contact te staan met hun negatieve emoties een destabiliserende invloed heeft op hun perceptie van agency, waardoor ze vaak niet in staat zijn om zich terug te trekken uit de gewelddadige relatie. Er is het verhaal dat deze vrouwen aan zichzelf vertellen en het verhaal dat in de dissociatie verloren raakt. Stein verbindt de er