You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Toen een supervisant van Melanie Klein zich afvroeg of de verwarring die hij in de zitting met zijn patiënt ervaren had, soms door de patiënt bij hem was neergelegd, antwoordde ze streng: ‹No, no, my dear, it's your confusion!› Het was Kleins overtuiging dat het interfereren van de interne werelden van analyticus en analysant wees op een disfunctioneren van de analyticus. Inmiddels zijn de meesten ervan overtuigd dat juist deze interne wereld van de analyticus een van de belangrijkste instrumenten is waarmee hij naar zijn patiënten luistert en psychische groei probeert te bewerkstelligen.
Ik keek dan ook uit naar lezing van Clinical implications of the psychoanalyst's life experience, dat — voor zover ik weet — vrij uniek is. Het boek gaat namelijk nog een stap verder en is volledig gewijd aan de resonantie tussen gebeurtenissen uit het privéleven van de analyticus enerzijds en zijn professionele werk in de analytische ruimte met zijn patiënten anderzijds (dus — anders dan When the personal becomes professional lijkt te suggereren — een tweerichtingsverkeer. De psychoanalyticus leert immers ook veel — over zichzelf — van zijn patiënten. Ze doen hem, ook buiten de analytische ruimte, veranderen.). Misschien raakt dit boek wel een van de vele paradoxen in de psychoanalyse aan: de kunst om als analyticus voldoende onzichtbaar te blijven, zodat op de ‹lege› plek het afwezige aanwezig gesteld kan worden, in de wetenschap dat wie je als persoon (aan het worden) bent op een unieke wijze vorm en kleur zal geven aan het zich bij de patiënt ontvouwende proces.
In het eerste deel van deze bundel onder redactie van Steven Kuchuck vertellen negen psychoanalytici in erg uiteenlopende bijdragen over het grote belang van ervaringen uit hun — soms heel vroege — jeugd op hun keuze om analyticus te worden en op de specifieke stijl en theoretische opvattingen in hun latere beroep. Het boek begint met de getuigenis van een geadopteerde psychoanalytica. Nog geen drie maanden oud, was ze al