You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
I don't understand, I don't understand it at all (Houthakker in de film Rashômon, ).
Goede boeken over (psychodynamisch georiënteerde) relatietherapie zijn dun gezaaid. The stories we tell ourselves is in die zin opmerkelijk. De auteurs zijn erin geslaagd om op een toegankelijke manier de complexiteit van de partnerrelatie te schetsen én in te zoomen op één specifiek therapeutisch model: de Mentaliseren Bevorderende Relatietherapie.
Wie met koppels werkt, heeft een duidelijke focus nodig. Dat vertelde Jürg Willi ons al. De focus of rode draad in het boek is het klinische gegeven van twee partners die samen in therapie komen, (deels) omdat ze een totaal verschillend perspectief hebben op eenzelfde gebeurtenis, en er allebei stellig van overtuigd blijven dat enkel zij de waarheid vertolken.
Vroeger werd dit het Rashômon-fenomeen genoemd. Tegenwoordig noemen we het ‹problemen met mentalisatie›. De problematiek komt mooi tot uiting in de film Rashômon van Kurosawa: Een jonge samoerai gaat wandelen in het woud met zijn adembenemend mooie vrouw. Hij