You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Willem Ietswaart is psycholoog-psychoanalyticus te Groningen. Hij promoveerde in 1952 op Kierkegaard's concept of faith en was vooral actief op het grensgebied van filosofie en theologie. Psychoanalyse heeft altijd een spilfunctie ingenomen in zijn denken.
In de aforismenbundel Wat is dan de mens? doet hij vanuit zijn achtergrond rake uitspraken op het snijvlak van de psychoanalytische praktijk en reflectie daarover, in een mix van ratio en affect. In zijn nawoord tracht hij kunstig te definiëren hoe voor hem concrete relaties en gebeurtenissen door analyse en invoelen worden bewerkt. Het eerste gedeelte van de bundel heeft een universele, globale invulling met rubrieken als Taal, Tijd en Werkelijkheid, terwijl in de tweede helft individuele vragen aan bod komen, onder andere onder de kopjes Leven en dood en Het psychische (en de Coda geeft een krachtig slotakkoord, met als uitsmijter: ‹Aan het einde van al onze wegen staat de paradox›). Het is niet verwonderlijk dat in de afdeling over het psychische, naast uitspraken over de therapie en opmerkingen over gevoelens als liefde en angst (de meest menselijke want de minst grijpbare ervaringen volgens de auteur), ook de psychose aan bod komt. Zo luidt aforisme 777