De zonen van Medea

‹I see dead people›, roept Edgar, de oudste zoon van Jason en Medea. Hij rijdt op een bureaustoel op wieltjes door een enorme sneeuwwitte ruimte. Gijs, zijn broertje, lacht.

Een detail uit Simon Stones bewerking van Euripides' Medea uit 431 voor Christus. Medea, de Griekse tragedie, het familiedrama waarin Medea voorkomt dat haar kinderen aan Jason en zijn nieuwe vrouw, een koningsdochter, toegewezen zullen worden, eenvoudigweg door ze te vermoorden. Stone maakte zijn bewerking uit 2014 voor en samen met acteurs van Toneelgroep Amsterdam.

Euripides' Medea is tovenares. Ze hielp Jason aan het Gulden Vlies, toen zijn mannelijke kracht daartoe ontoereikend bleek. Jason, verwikkeld in een familievete, had een heldendaad nodig om zijn vermeende recht op een troon te verzilveren.

Stones Medea oefent de toverkunst van de moderne tijd uit. Zij is arts en hoofdonderzoeker in de farmaceutische industrie. Ook Jason is arts. Stone liet zich inspireren door het waargebeurde verhaal van de arts Debora Green, een twintigste-eeuwse Medea, die haar kinderen liet verbranden en haar Jason poogde te vergiftigen.

In de tragedie van Euripides hebben de kinderen geen stem. Ze ondergaan hun noodlot gelaten. Stone doet een heel bijzondere ingreep: hij vertelt het familiedrama grotendeels vanuit het perspectief van de jongens, Gijs en Edgar. Twaalf en veertien jaar oud. In een lege sneeuwwitte ruimte waar de wanden aan de horizon taps toelopen woont de familie. En Jasons vriendin. Er zijn nergens deuren. Geen meubels. Geen bedden. Niets.

Medea is bij aanvang van de tragedie net ontslagen uit een psychiatrische kliniek. Ze onderging er een door de rechter opgelegde behandeling in verband met verdenking van poging tot vergiftiging van Jason. Jason deelt het bed met een prinses van de eenentwintigste eeuw: de dochter van de directeur van de farmaceutische industrie.

Alles in de wereld van het gezin is zichtbaar. Alles is transparant. Het huis van Jason en Medea, het appartement van Jasons vriendin, h