In april dit jaar verdrinken er bijna tweeduizend bootvluchtelingen in de Middellandse Zee. Ik vind dit afschuwelijk, en tegelijk voelt dat leeg en pathetisch, want: wat is mijn betrokkenheid, waaraan kan ik mijn medeleven verbinden?

Dit is een grote vraag die een moreel appel op ons doet, maar die om meer vraagt dan een individualistische morele benadering. De vraag is niet of ik iemand uit het water red als ik hem zie verdrinken; de vraag is ook niet in hoeverre ik als omstander, Europees burger met een verblijfsvergunning en een huis, indirect medeschuldig ben. De vraag is wat ervoor nodig is om een situatie te creëren waarin de pijn van de ander en het geweld dat haar of hem is aangedaan