1913

Joaquin Oristrell, een Catalaanse filmmaker, heeft in 2004 de film Inconscientes gemaakt, die zich afspeelt in het Barcelona van 1913. We gebruikten deze film ter illustratie van de eerste topografie van Freud tijdens de Summer University Psychoanalyse die we in 2015 in Amsterdam hebben georganiseerd.

In 1913 werkt Freud het controversiële Totem en taboe af en is hij bezig met zijn narcismestudie die in 1914 zal verschijnen. Vanaf 1910 benadrukt Freud dat de nerveuze aandoeningen in die tijd vooral te maken hebben met de buitensporige zelfontkenning die een op fatsoen gestelde burgerlijke samenleving oplegt aan mensen. De echte problemen zijn oorlog en armoede, niet de seksualiteit. Een jaar later zal de Eerste Wereldoorlog uitbreken met de meest onvoorstelbare verschrikkingen, die Freud na 1920 zullen brengen tot zijn theorie over de doodsdrift. Zoals de titel van het boek van Florian Illies al zegt is 1913 het laatste gouden jaar van de twintigste eeuw. De film brengt ons in die sfeer, net voor de grote tragedie. Het verhaal is louter fictief, doch brengt het psychoanalytische denken anno 1913 en de vurige controverses die dit oproept mooi in beeld.

Alma Mira, het personage dat vertolkt wordt door de actrice Luis Tosar, is hoogzwanger en kan niet begrijpen waarom haar man, Leon Pardo, plotseling is vertrokken. Ze vermoedt dat hij een minnares heeft en vraagt haar schoonbroer Salvador Pifarré, werkzaam als psychiater bij haar vader, om uit te zoeken wat er gebeurd is. Bij zijn zoektocht wordt Salvador geleid door een boek van Leon waarin vier fraaie hysterische types worden beschreven.

Salvador is verliefd op Alma, maar was zich er niet van bewust. Hij huwde met haar zus Olivia, die frigide is. Hij blijft bij haar uit plicht. Als Leon nog niet is teruggevonden, bekent Salvador tijdens een zelfhypnotische sessie zijn liefde aan Alma. Salvador meent dat Olivia seksueel geremd is, maar hij weet niet dat zij lesbisch is en een dubbelleven leidt: één keer per week gaat ze