You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Voor het eerst had een congres plaats dat exclusief aan het gedachtegoed van de Franse psychoanalyticus André Green gewijd was. Het werd een internationale ontmoeting met als voertaal Engels, wat bijzonder aanvoelde bij een dergelijke ultra-Franse aangelegenheid. Het congres telde slechts honderdveertig deelnemers, die wel uit alle hoeken van de wereld waren gekomen voor dit korte symposium ter ere van André Green.
De studiedag werd de avond ervoor ingezet met een korte toespraak van de weduwe van Green, Litza Guttieres-Green, die zelf psychoanalytica is. Zij beschreef hoe ze was geraakt toen haar man zich op een bepaald ogenblik volkomen had overgegeven aan de doodsdrift en ze alle inspiratie en vitaliteit zag verdwijnen bij deze zo energieke man. Daarna volgde een anderhalf uur durend filmfragment uit 2011 van Green in gesprek met Fernando Urribarri (Argentinië); het zou Greens laatste interview worden. We zagen een André Green, reeds vermoeid en getekend door voorgaande herseninfarcten, die tegelijk met een heldere blik de geschiedenis van zijn denken en talrijke geschriften besprak. De evenwichtige wijze waarop Urribarri hem daarbij begeleidde (soms aandringend op een duidelijk antwoord, soms voorzichtig helpend bij het vinden van een naam of exacte datum, maar zonder ooit een formulering te forceren) was opmerkelijk en genoot veel waardering. Green noemde Le travail du Négatif zijn voornaamste theoretische werk en sprak opvallend veel over de doodsdrift, een complex concept.
Wat de Britten met veel genoegen hoorden, was dat het contact van Green met de Britse