Charles Brenner

Een tijdje geleden dacht ik terug aan Charles Brenner. Toen ik in 1973 met de psychoanalytische opleiding begon, was Brenner een van de Amerikaanse psychoanalytici die ook buiten ons vak een grote invloed uitoefenden. Het was een tijdperk waarin de psychoanalyse in de maatschappij een positie innam die nu nog maar moeilijk voorstelbaar is. Zo had de uitgave van Brenners An elementary textbook of psychoanalysis — in eerste instantie bedoeld voor psychiaters in opleiding — zo veel succes dat een paperbackeditie volgde, waarvan meer dan een miljoen exemplaren verkocht werden. Een herziene editie is nog steeds bij Amazon verkrijgbaar. In 1982 verscheen The mind in conflict, een boek dat in mijn ogen ook nu nog zeer lezenswaardig is, onder andere vanwege de heldere manier waarop Brenner de onvermijdelijkheid en alomtegenwoordigheid van compromisvormingen bespreekt.

Dat ik aan Brenner terugdacht, werd in gang gezet door een mail van The Neuropsychoanalysis Association met de mededeling dat aan het onderwijsdeel van hun website (npsa-association.org) zes leeslijsten toegevoegd waren, onder meer over het effectonderzoek van psychoanalyse en psychotherapie. Rondkijkend op de site kwam ik ook een aankondiging tegen van The conscious id, een van de lezingen waarmee Mark Solms de wereld rondreist. Dit keer betrof het een bezoek aan Mexico City. Solms doet in zijn lezing een poging om de inmiddels achterhaalde concepten ego en id, die Freud postuleerde in zijn structurele theorie, toch te behouden, door ze een plaats te geven binnen de huidige bevindingen rond het functioneren van de hersenen. Op Youtube. com is de versie te vinden die hij op 5 november 2011 uitsprak in New York tijdens een bijeenkomst in The New York Psychoanalytic Institute.

Solms is bezig met een nieuwe vertaling van de werken van Freud in het Engels en misschien heeft zijn conserveerneiging daarmee te maken. Maar zijn pogingen vertonen een grote mate van krampachtigheid en het was die krampachtigheid in de omg