You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De eerbiedwaardige Maatschappij Der Nederlandse Letterkunde (mdNL) vierde onlangs aan het Rapenburg te Leiden in aanwezigheid van haar beschermheer koning Willem-Alexander haar tweehonderdvijftigste verjaardag.
De maatschappij is opgericht in 1766 door Frans van Lelyveld met als statutair doel « de bevordering van de Nederlandse taal, literatuur en geschiedenis in binnen- en buitenland ». Een belangrijke hedendaagse taak is de instelling van de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren1, die literaire en historische teksten over de Nederlandse taal toegankelijk maakt.
Dat hoge ouderdom niet gepaard hoeft te gaan met verminderde levensdrift toont deze bonte vereniging van een kleine tweeduizend leden in haar zeer actieve werkgroepen. Om enkele te noemen: de werkgroep voor Indisch-Nederlandse letterkunde, voor Caraïbische letteren, de Nederlandse Boekhistorische Vereniging2 en de werkgroep biografie, die de halfjaarlijkse publicatie van het Tijdschrift voor Biografie3 verzorgt. Daarnaast kent de maatschappij diverse commissies, onder andere voor geschied- en oudheidkunde, voor Zuid-Afrika, en de Commissie voor taal- en letterkunde. Verder verschijnt er tweemaal per jaar het Nieuw Letterkundig Magazijn4 en het kloeke Jaarboek5, vol met boeiende korte voordrachten, artikelen en vooral met fascinerende « Levensberichten »6 over bekende en minder bekende leden, maar ook over andere ten onrechte vergeten auteurs; een Fundgrube voor de psychoanalytische geest. De bekende literaire columnist bij de Volkskrant Kees Fens — hartstochtelijk liefhebber van de dagelijkse Obituaries in The Times — rekende tot de grote bekoorlijkheden van de verzamelde Jaarboeken, die hij « de Nederlandse erebegraafplaats » noemt, dat ze grotendeels bestaan uit de « Levensberichten »: beknopte biografieën van overleden leden waarin talloze onbekenden eindelijk de gelegenheid krijgen zich bemind te maken.
Ook uit de jaarlijkse toekenning van de literatuurprijzen spreekt een — moet men tegenwoord