You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Sexualities — Contemporary psychoanalytic perspectives is een veelomvattend boek. In de inleiding belooft de redactie een wijde waaier aan internationale, verfrissende bijdragen over het complexe en nog steeds controversiële onderwerp psychoseksualiteit. De lezer mag uitkijken naar nieuwe psychoanalytische wijsheid die bruikbaar kan zijn in het werken met patiënten met diverse seksuele problematieken. Psychoanalytici blijven immers evenzeer als hun patiënten verwikkeld in een nooit eindigende strijd om (nieuwe manifestaties van) psychoseksualiteit te bevrijden én te containen.
Na een dergelijke belofte vond ik het eerste en tweede deel van deze bundel (samen goed voor zowat de helft van alle pagina's!) vrij ontgoochelend. In deel één vindt de lezer een nogal droge, historische schets van het psychoanalytisch denken over seksualiteit. Dit overzicht lijkt meer thuis te horen in een inleidende cursus van een psychoanalytische opleiding. Wel maakt het duidelijk hoe nieuwe psychoanalytische theorievorming over seksualiteit vaak onder druk van culturele en maatschappelijke veranderingen ontstaat. De psychoanalyse blijkt veel minder vrij van waarden en normen dan ze graag pretendeert. Zo dwong de toenemende tolerantie ten aanzien van homoseksualiteit in vele delen van de hedendaagse samenleving de psychoanalyse tot het herzien van haar verengende denken over deze seksuele « variant », niet omgekeerd. (Deel drie van het boek is trouwens volledig gewijd aan nieuwe visies op homoseksualiteit.)
Ook het tweede deel van het boek dat een revisie van een aantal metapsychologische concepten beoogt, illustreert hoe psychoanalytici zich soms nog evenzeer als de « leek » zondigen aan een binair, paranoïde-schizoïde denken (zoals bijvoorbeeld in: man versus vrouw, hetero- versus homoseksualiteit, normaliteit versus psychopathologie, hét oedipuscomplex als enig structurerend principe met slechts één mogelijke gezonde afwikkeling). Alsof ook psychoanalytici via deze defensieve theorievormi