You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Reeds bij leven was Jean Laplanche een van de Franse grootmeesters van de psychoanalyse. Lange tijd bleef hij echter ongewild in de schaduw van zijn leermeester Jacques Lacan. Desalniettemin verschenen Laplanches eerste, belangrijke publicaties nog voor die van Lacan in Engelse vertaling. Naast Vie et mort en psychanalyse , dat in 1976 op de markt kwam, verwierf Laplanche reeds in 1973 in het Engelse taalgebied een eerste bekendheid met het nog steeds invloedrijke Vocabulaire de la psychanalyse . Dit laatste wapenfeit bewerkstelligde dat men Laplanche veelal kende als « Laplanche en Pontalis ». Lacan, die pas later (eind jaren zeventig), maar met rasse schreden, aan een Engelstalige vertaalslag begon (te beginnen met Séminaire xi en een selectie van teksten uit de Écrits), zou Laplanche al snel ook buiten het Franse taalgebied overvleugelen. Laplanches andere teksten raakten slechts traag en met mondjesmaat vertaald. Zijn werk bleef onder de radar en — in tegenstelling tot die van Lacan — bleef diens faam lange tijd beperkt. Beiden moeten echter het freudiaanse voorrecht van een Standard Edition vooralsnog ontberen. Net als bij Lacan is er bij Laplanche sprake van een zeer divers aantal vertalers. Deze grote diversiteit op eenzelfde leest schoeien en Laplanches werk voor een Angelsaksisch publiek verder ontsluiten, is een bekommernis die uitgeverij The unconscious in translation alvast ter harte wil nemen.
Drie jaar na het overlijden van Jean Laplanche (De Vleminck 2012) verschijnt met Scarfones Laplanche een eerste Engelstalige introductie tot zijn oeuvre. De hoofdmoot van het boek omvat een Engelse vertaling van Scarfones haast twintig jaar geleden gepubliceerde, gelijknamige Franstalige boek (Scarfone 1997). Het corpus wordt aangevuld met een nieuwe Engelse vertaling van twee van Laplanches teksten, in samenspraak met Laplanche zelf tot stand gekomen. Het betreft één van zijn vroegste teksten, de met Jean-Bertand Pontalis geschreven « klassieker » Fantasme origina