Melanie Klein in Nederland

Melanie Klein, een analysant van Karl Abraham te Berlijn, werd in 1926 door Ernest Jones naar Londen gehaald. De Freuds, Anna en haar vader, ontsnapten in 1938 ternauwernood aan de dood door Wenen te verlaten.

De familie Freud vestigde zich in Londen, waarna er een heftige strijd in de British Psychoanalytical Society ontstond tussen de aanhangers van Anna Freud en Melanie Klein. De « Controversial Discussions » vonden plaats tijdens een bommenregen op Londen, de zogenaamde « Blitz ». Desondanks is de British Society nooit gesplitst, zoals bij ons gebeurde. In het piepkleine Nederland ontstonden, zonder enige inhoudelijke discussie, drie psychoanalytische verenigingen.

Melanie Klein was de pionier van de kinderanalyse, zij was geen « pedagoog », zoals Anna Freud (volgens Lacan), maar van meet af aan psychoanalytisch geschoold. Academici waren de dames geen van beiden.

Anna Freud raakte tijdens haar loopbaan geïnspireerd door het ego en de afweermechanismen. Zij werkte minder met het onbewuste en de droom. In dat opzicht was Melanie Klein meer freudiaan dan Anna: zij legde de nadruk op droomtaal, onbewuste fantasieën, overdracht, tegenoverdracht en niet te vergeten de agressie. Dat laatste had zij van Abraham geleerd. Freud heeft levenslang geworsteld met de wortels van de agressiehuishouding. Aanvankelijk schreef hij agressie toe als reactie op frustratie, al had hij ook oog voor het spontane sadisme bij kinderen. Na de Eerste Wereldoorlog wees Freud de doodsdrift aan als de voornaamste bron van agressie en vernietigingsdrift. In zijn behandelingen, zegt men, was Freud liefst een goede vader. Met moederoverdracht (denk aan Ferenczi), en negatieve overdracht, hield hij minder rekening. De ego-analyse, de egopsychologie, en de hiermee verbonden stijl van werken, vooral gericht op praktische doelen, zoals aanpassing. sloten goed aan bij de Amerikaanse levensvisie. Anna Freud was in de Verenigde Staten zeer gezien en in Nederland eveneens invloedrijk. Dat was vooral te dan