Psychoanalytische psychotherapie in België: De wettelijke context

Langs diverse wegen van reguliere berichtgeving tot geëmotioneerde pamfletten, horen we sinds maanden over de ontwikkelingen rond een wettelijke regeling voor de psychotherapie in België. De verschillende initiatieven1 vanuit het kabinet van Minister van Sociale Zaken Maggie De Block hebben voor heel wat opschudding gezorgd in het psychotherapeutische veld.

Het Koninklijk Besluit nr. 78 (= wet op de uitvoering van de gezondheidsberoepen) uit 1967 was al lang toe aan een update om ook de klinische psychologie, de klinische orthopedagogie en de psychotherapie een wettelijk kader te geven. De voorbije jaren werden daartoe meerdere pogingen ondernomen, maar deze liepen om uiteenlopende redenen telkens vast. In 2014 kwam dan eindelijk een regeling tot stand (= wet Muylle) waarbij het Kb 78 gewijzigd werd, zodat in een eerste luik de klinisch psychologen en in een tweede luik de klinisch orthopedagogen vanaf 1 september 2016 als autonoom gezondheidsberoep worden erkend. Met het derde luik van deze wet, namelijk de psychotherapie, deden zich een aantal juridische problemen voor. Deze waren voor de minister aanleiding om dit derde deel grondig te herschrijven. Psychotherapie wordt nu omschreven als « een behandelingsvorm in de gezondheidszorg waarin men op een consistente en systematische wijze een samenhangend geheel van psychologische middelen (interventies) hanteert, die geworteld zijn binnen een psychologisch wetenschappelijk referentiekader en waarbij interdisciplinaire samenwerking is vereist ».

Vanaf het academiejaar 2017-2018 zullen psychotherapieopleidingen enkel nog toegankelijk zijn voor personen met een erkenning klinische psychologie of klinische orthopedagogie en voor artsen. Wettelijk zullen er ook geen psychotherapeuten meer bestaan, omdat psychotherapie nu beschouwd wordt als een behandelingsvorm of machtiging binnen de geestelijke gezondheidszorg en niet als een afzonderlijk beroep. Zij mag enkel worden uitgeoefend door personen met een erkenning als arts, k