Rectificatie vanuit de redactie

Onder het Redactioneel van het vierde nummer van de tweeëntwintigste jaargang 2016 (p. 241-243) met als titel: Over de fusie van de drie Nederlandse psychoanalytische verenigingen staan per abuis vier namen van auteurs vermeld. De betreffende tekst is echter geheel van de hand van Gertie Bögels.

Ingezonden stuk

In dit stuk wil ik ingaan op het Redactioneel van nummer 2016-4 met als titel Over de fusie van de drie Nederlandse psychoanalytische verenigingen (p. 241-243).

Gertie Bögels schrijft terecht dat het voor een enigszins objectieve beeldvorming van de structuren die bij de fusie van de drie verenigingen een rol speelden te vroeg is. Ik meen dat zij één van de factoren die hebben geleid tot de hechte samenwerking in het fusieproces ten onrechte niet noemt. Het jarenlang intensief samenwerken van leden van Genootschap, Vereniging en NVPP binnen het NPI heeft, vanaf begin van negentiger jaren een belangrijke bijdrage geleverd aan het verminderen van het onderlinge wantrouwen. Het « oormerken van geld » in de regionale GGZ en het financieren van de controle analyses middels een leerarbeidovereenkomst heeft velen de mogelijkheid geboden om, werkzaam in de GGZ, te analyseren. Ook werden op het NPI nieuwe theorieën en methodes ontwikkeld en er is lang voor een zorgvuldig gebruik van de psychoanalyse gestreden. Daarnaast is het NPI is er ook in geslaagd de psychoanalyse lang in het GGZ-veld te behouden. Inderdaad heeft het NPI in zijn pogingen te overleven en zich aan te passen aan de controlebehoeftige verzekeraars en de evidence-based tijdsgeest ook analytici van zich vervreemd, vaak analytici die in de vrije praktijk werken en soms ook die van de psychoanalytische kernen in de provincies.

Ik hecht eraan deze nuancering aan te brengen, niet alleen om aan de geschiedenis recht te doen. Nog belangrijker is dat het Instituut ten onder is gegaan, omdat er maatschappelijke processen spelen waarop ook het NPI geen levensvatbaar antwoord kon geven. Het is van het grootste belan