You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Michael Feldman van de Britisch Psychoanalytic Society (BPS) waarschuwde in zijn welkom het internationaal gezelschap van zo'n driehonderd collega's — bijeengekomen ter gelegenheid van de nieuwste uitgave van het complete werk van Wilfred R. Bion: de erfgenamen zouden weleens verdeeld kunnen zijn.
Rudi Vermote — naast Antonino Ferro de enige spreker van het continent — opende de dag met « How Bion's thoughts were further developed and where are we now ». Hij bemerkte dat hoe meer hij Bions model wilde laten zíen, hoe meer hij verwijderd raakte van « the infinite » of « O », het centrale concept van Bion in de laatste vierde fase van zijn werk. Vermote gaf een heldere schets van de vier fasen van het werk van Bion en plaatste de Britse erfenis vooral in Bions tweede fase, met concepten uit de Epistemophilic period en Transformations in Knowledge. Hoewel Bion als post-kleiniaan veel van Kleins ideeën veranderde, bleef hij als analyticus een Kleiniaan, zij het met minder zogenoemde pathologische connotaties. Vermote noemde in dit licht O'Shaughnessy, Britton, Steiner, Feldman en Joseph. Deze Engelse analytici zochten meer een klinische uitbreiding van hun concept van de overdracht- tegenoverdracht in de totale situatie van een sessie, dan een integratie van Bions denken.
Vermote heeft vooral affiniteit met de derde en vierde periode van Bion in Los Angeles met Transformations in « O ». Zijn lezing was enerverend, met een consequent denken over « O », dat paradoxaal lijkt. Hij riep zichzelf en ook ons steeds tot de orde wanneer hij vastliep in te veel redeneren, denken of een desire zijn toehoorders te láten denken. De beweging is altijd van « O » naar -K, een nieuwe ervaring, per definitie onmogelijk om te kennen en over te praten. Bion noemde het een « state of mind » die een analyse draagt. Het lukte Vermote toch een aantal principiële vragen te stellen bij Bions oeuvre: Hoe staat het met de driften? Met de structurele en metapsychologische concepten van Freud? Psychoa