You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Ingaan op een toenemende vraag naar artikelen die relevant zijn voor de praktijk van de psychoanalytische psychotherapeut, is ons in dit nummer goed gelukt. In zijn bijdrage over autonomie en verbondenheid maakt De Wolf duidelijk hoe vanuit het werk van Ferenczi de externe reële relatie en het trauma belang hebben gekregen in psychoanalytische therapie. De laatste zin vat kernachtig samen waar het in ons werk om gaat: «Om troost en betekenisverlening, om «communiceren met» en zich «adapteren aan» de buitenwereld, om het «reguleren van «het contact met de ander en om het creëren van een innerlijk leven».
In het volgend artikel illustreert Nicolai met behulp van klinische vignetten hoe tijdens de behandeling van traumapatiënten vaak collusies ontstaan, waarbij de patiënt opnieuw dreigt getraumatiseerd te worden. Volgens haar verschaft de theorie van Benjamin een metatheoretische blik op belangrijke concepten uit de MBT-richting. Ze beschouwt het niet als haar taak om almachtig, alwetend en vrij van schuld te zijn, wel om empathische breuken te repareren en op die manier de symbolische derde en de morele derde in ere te herstellen.
In psychoanalytische therapieën wordt de focus steeds meer gelegd op verlies- en traumaverwerking.
De Rijdt beschrijft in het derde artikel een psychotische adolescente en verwijst onder andere naar het psychotische deel dat de afwezigheid van het object niet kan verdragen en de realiteit van het verlies ontkent. Bion heeft dit concept uitgewerkt in zijn artikel Differentiation of the psychotic from the non-psychotic personalities uit 1957. Volgens hem is er bij de psychotische patiënt altijd een gezond deel aanwezig dat het contact met de realiteit behoudt. Een ander deel verdraagt de pijnlijke werkelijkheid niet en valt het eigen psychisch apparaat (dat de functies van waarnemen, denken en oordelen omvat) aan via splitsing en fragmentatie. De psychische fragmenten worden vervolgens met kracht geprojecteerd op en in externe objecten.
Als gevolg