You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Op deze jaarlijkse studiedag van de VVPT over verlies en rouw wordt de aula gehuld in schemerlicht. Muzikant Steven de Bruyn neemt ons als start van de studiedag met onder andere zijn mondharmonica mee in een muziekstuk dat wat klaaglijk aandoet. Ik betrap mezelf op het zoeken naar betekenis en symboliek in de muziek die ons wordt aangereikt en merk dat ik vrees «het niet helemaal te vatten». Ik probeer vooral emotioneel mee te gedijen wanneer ik me realiseer dat «het zoeken naar betekenis en het willen begrijpen» een houding is die ons als therapeut ook bekend is wanneer we geconfronteerd worden met een onverdraaglijk lijden, een verlies of een trauma in contact met onze patiënten. De boodschap die ik verder in de studiedag zal horen van de sprekers is dat we als therapeut proberen vanuit een niet-wetende en verdragende houding mee te voelen wat er beangstigend is voor onze patiënten om op die manier een soort van troost te bieden. Deze muzikale ontvangst en intermezzo's sloten op die manier goed aan bij de thematiek van deze studiedag en wisten naar mijn mening te raken, al duurden de muziekstukken soms wel lang.
Hilde Seys ontvangt ons en kondigt de sprekers van de dag aan, waarbij ze de innerlijke mentale staat van getraumatiseerde kinderen koppelt aan het beeld «schemergebied».
Marc Hebbrecht is de eerste die verlies, verdriet en rouw vanuit verschillende psychoanalytische auteurs benadert en vanuit de verschillende betekenissen onderzoekt. Hij brengt het vanuit zijn lezing terug naar iets wat als heel herkenbaar en alledaags voorkomt en maakt het begrijpelijker door de casuïstiek die hij aanbrengt. Hij grijpt de kunst aan om de essentie van verlies te kunnen weergeven. Aan de hand van deze werken beschrijft hij hoe een verlies ook de mogelijkheid in zich draagt van een nieuw begin en dus paradoxaal genoeg ook een winst biedt. Wat me bijblijft van de lezing is zijn beschrijving van twee werelden waartussen je als therapeut meebeweegt, namelijk een werkelijkheid e