Een mens van vlees en bloed: Bespreking van: Neville Symington (2016). A different path — An emotional autobiography. Londen:  Karnac Books. ISBN 978 17 8220 4275,  334 pp., £ 26,99

Meer dan een dozijn boeken heeft Neville Symington geschreven sinds in 1993 zijn Narcissism, a new theory uitkwam. In mijn analyse was dat de eerste boektitel die me werd aangereikt — u mag even glimlachen. Symington is een belezen en begaafd analyticus met een persoonlijke, oorspronkelijke stijl van denken en schrijven. Hij muntte termen als The analyst's act of freedom1 en Life-giver2, die inmiddels bij menig analyticus bekend zijn.

Hij behoorde in Engeland tot de Middle Group binnen de British Psychoanalytical Society. In 1986 heeft hij zich gevestigd in Sydney, Australië, waar hij nog steeds, inmiddels 80 jaar, zijn analytische praktijk voert.

Zijn boek A different path — An emotional autobiography is precies wat de titel aanduidt: Symington beschrijft (de eerste helft van) zijn leven op een door emotie gedreven manier, waardoor de autobiografie een andere dan de gebruikelijke wordt. Zijn vertelstijl is sterk associërend. Het is bij het lezen alsof we achter de bank zitten: verbindingen legt hij vaak door gelijktijdigheden, gelijkluidendheden, gelijkvormigheden. De samenhangen worden niet op een presentieblad aangereikt, maar moet de lezer zelf, «door de oogharen kijkend» zich laten invallen. Het is een autobiografie die bij schering en inslag de subjectiviteit hanteert.

Deze werkwijze wekte bij mij bij momenten ongeduld van de soort: «Maak nou eens een verhaal áf!» en «Dat heb je al verteld!», maar ook een groeiende vertrouwelijkheid met de man die worstelt met zijn geschiedenis. En die geschiedenis is boeiend.

Geboren in 1937 in Portugal in een strikt katholiek gezin gaat Symington als jongeman naar Engeland om opgeleid te worden tot priester. Met 27 jaar begint hij als kapelaan en werkt als zodanig, tot hij zijn geloof verliest en in crisis raakt. Het contact dat hij vervolgens met een analyticus legt is het begin van zijn analytische carrière.

De autobiografie — die eigenlijk meer weg heeft van een zelfanalyse — gaat vooral over zijn tocht naar het priesterschap