You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Deze zesde open studiedag, die ook toegankelijk was voor niet-leden van de Belgische Vereniging voor Psychoanalyse, was geheel gewijd aan het denken van André Green. Hij werd geopend door Christine Frisch-Desmarez, de wetenschappelijke secretaris van de vereniging. Christine Franckx, huidig voorzitter van de vereniging, heette ons van harte welkom en wenste iedereen een interessante studiedag toe, alsmede «une expérience vivante». Opmerkelijk aan deze dag was namelijk dat hij voor het eerst tweetalig georganiseerd was. De Nederlandse vertalingen uit het Frans werden op een groot scherm geprojecteerd, en vice versa. Dit werd erg gewaardeerd door diverse deelnemers en het illustreerde de toenemende openheid van de Belgische Vereniging voor Psychoanalyse.
Drie uiteenzettingen in de voormiddag lieten ons kennismaken met het gedachtegoed van André Green. Als eerste vertelde Marie-France Dispaux hoe ze als beginnend psychologe bij het lezen van de klinische teksten van André Green haar patiënten en haar werk in het ziekenhuis voor ogen had. Nadien ontmoette ze hem bij verschillende gelegenheden als toehoorder op congressen. Ze nam ons mee terug in de tijd en beschreef hoe Anna Freud na de voordracht van André Green op het congres van de International Psychoanalytical Association in 1975 in Londen met overtuiging verklaarde: « Dit is geen analyse … » Later volgde mevrouw Dispaux gedurende drie jaren supervisie bij hem in Parijs. Ze leerde hem kennen als een warme en spontane man in kleine groepen, die echter veeleisend en scherp kon zijn op grote congressen. Ons herinnerend aan de turbulente periode voor de psychoanalyse, en aan de breuk tussen Lacan en de Société Francaise de Psychanalyse in 1964, schetste ze de context waarin het denken van André Green zich ontwikkelde. Ze zette zijn gedachten over het kader