You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De auteur, hoogleraar filosofie aan de Katholieke Universiteit Leuven, windt er geen doekjes om: schizofrenie bestaat! Moyaert expliceert in het eerste deel heel duidelijk zijn uitgangspunt. Ervan uitgaande dat waanzin een zichzelf structurerende en dynamische werkelijkheid is, impliceert dit een immanente en dynamische wezensanalyse van waanzin. Immanent in de betekenis van eigen aan het wezenlijke; dit in tegenstelling tot etiologische verklaringen en klassieke classificaties die (te) uitwendig zijn. Dynamisch, want waanzin is an sich een dynamisch ziekteproces. Een negatieve beoordeling van schizofrenie (vergelijk « negatieve » symptomen) is bijgevolg uit den boze. De auteur kiest voor een positieve opvatting; dit in het voetspoor van Gilles Deleuze . Deze Franse filosoof is een van de grote inspiratoren van Moyaert om schizofrenie wezenlijk te begrijpen.
In het tweede deel dient Freuds essay over de memoires van Daniel Paul Schreber als basis om schizofrenie te begrijpen. Moyaert gaat uitgebreid in op de waanstemming van de Weltuntergang, met dank aan de bijdrage van de existentiële psychiatrie om dit onwerkelijk worden van de wereld beter te kunnen begrijpen. De blijvende discussie of Schreber aan paranoïde schizofrenie of paranoia leed biedt de auteur de gelegenheid om onderscheid tussen deze beide ziektebeelden te maken. In schizofrenie is het lichaam aangedaan; dit in tegenstelling tot paranoia. Zelfs meer: in de schizofrenie lijdt het lichaam aan de driften: « Ze [schizofrenie] kent driften van binnenuit als krachten die niets geven om het welzijn van lichaam en geest, en het lichamelijke zelf aanvallen » (p. 230). Niet de inhoud (het quid) van de driften, maar het driftmatige zelf (het quod) vormt het onleefbare van schizofrenie. Freud stelde de inhoud centraal, maar dit is dus niet het wezenlijke. De driften als driften, daar gaat het over.
Het derde deel van het boek is — logischerwijze — een uitgebreide uitwerking van de drift en hoe in het bijzonder het