You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
The International Society for Psychological and Social Approaches to Psychosis (ISPS) werd in de jaren vijftig opgericht door Christian Müller en Gaetano Benedetti. In hun verzet tegen een strikt biologisch geïnspireerde psychiatrie pleitten ze voor een meer humane, psychotherapeutische en sociale benadering van psychose. Deze verbrede insteek wordt in dit twintigste congres weerspiegeld in een waaier aan hedendaagse tradities en evoluties in het psychotherapeutisch werk met psychose. De verbondenheid die deze community kenmerkt is zichtbaar in de grote diversiteit van deelnemers aan dit congres: ervaringsdeskundigen, familieleden, mantelzorgers, zorgverleners, wetenschappers en beleidmakers. Dit zorgt voor een « haardvuur »-congres, waarin visies, perspectieven en ervaringen zeer hartelijk worden gedeeld en bediscussieerd. Poëzie en muziek van ervaringsdeskundigen en familieleden (onder wie Gill ‘OHalloran) vormen een rode draad op en naast het podium.
Centraal in de zorg voor de psychose is werken in en met de « relatie ». Dit wordt veelal onderbouwd vanuit de systemische en psychoanalytische hoek. Tijdens deze editie horen we geen revolutionaire, nieuwe zaken, maar vele kleine praktijken die getuigen van de creatieve, open geest en de nietaflatende betrokkenheid die iedereen binnen de wereld van psychose bindt. Als was het een lappendeken, brengen we hier enkele indrukken en ervaringen.
Rachel Waddingham, als cliënte misbruikt door een therapeut, later zelf therapeute geworden, opent met de uitnodiging om van het congres een plek te maken om te verbinden en na te denken, maar ook om kritisch stil te staan. Het is een warme start. « To make change happen » is immers het thema van het congres.
In een workshop over het Finse Open Dialogue model gaan clinici uit Helsinki uit van de vraag: waarom spreken als we ook kunnen luisteren? Als multidisciplinair team stellen zij centraal: zorg aangepast aan de nood van het ogenblik, een eerste ontmoeting binnen de vierentwintig