You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Sergio Benvenuto is een in Rome gevestigde filosoof en psychoanalyticus, wiens naam niet in het IPA Roster voorkomt. Uit de verstrekte personalia blijkt echter dat hij een indrukwekkende wetenschappelijk carrière heeft als onderzoeker van de grondslagen van de psychoanalyse en dat hij oprichter is van het European Journal of Psychoanalysis (dat een open online toegang heeft). Met dit boek wil hij het verstarde, normerend-ethische begrip « perversie » nieuw leven inblazen, voordat het helemaal door de gedragsmatige DSM-5-categorie van parafilieën is verdrongen. Benvenuto doet dit door het begrip perversie te deconstrueren vanuit de polen ethisch-onethisch, waarbij hij er terecht op wijst dat ethisch niet tot moraliteit gereduceerd kan worden. Zodoende komt er ruimte voor nieuwe betekenissen, zonder dat deze direct nieuwe waarheden worden. De rode draad in zijn betoog wordt geschraagd door een kritische beschouwing van het werk van Robert Stoller en Masud Khan, waarna hij de overstap maakt naar het werk van Lacan.
Freud gaf het polymorf perverse een plaats binnen de driftontwikkeling, waarbij de polymorf perverse infantiele seksualiteit als « zout en peper » binnen de volwassen seksualiteit wordt geïntegreerd. Benvenuto wijst er echter op dat het driftleven meer lijkt op een « bricolage », zoals Picasso ironisch stukjes vanuit een verschillende context in zijn figuren plaatst. Alleen door zich op een fragment te richten kan bij de perversies de « zegening van het orgasme » worden afgeroepen. Maar het gaat bij de perversies natuurlijk om meer. In de perverse handeling is de gevoelswereld van de ander of de Ander een essentiele component; het gaat immers om de schrik van de ander bij exhibitionisme of de woede en strengheid van de Ander bij masochisme. Maar ook bij deze laatste vormen van perversie is altijd een concrete ander betrokken die schuldig gemaakt wordt of wier vrouwelijke lichamelijkheid wordt getrivialiseerd. Het gevoelsleven van de ander wordt gebruikt voor