You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
« Weet je het zeker? », vroeg Willem, toen Jude hem vertelde dat hij « er » aan toe was. « Natuurlijk wil ik het », antwoordt Jude.
Op toneel de achterkant van een bank. Jude is er op zijn rug op gaan liggen. Willem liefdevol bovenop hem. Boven de bank uit aan de ene kant een bol van langzaam bewegende billen, bedekt door een dunne deken. En aan de andere kant de vuist van Jude die op het ritme van de bewegende billen verzet uitdrukt. Jude wil niet vrijen. Nooit.
Hanya Yanagihara vertelt in haar roman Een klein leven het verhaal van Jude St Francis. Het is een modern sprookje: Jude is bij de vuilnisbak te vondeling gelegd. Een klooster van franciscanen neemt hem op. De broeders verleiden, mishandelen en misbruiken hem voortdurend. Broeder Luke lijkt toch echt lief: « Ik pas op je, aai jij het bezoek maar. Dan verdienen we geld, voor een huisje waar we samen gaan wonen ».
Na een ultieme vernedering eindigend in het ziekenhuis, gloort verlossing en verlichting: Jude is achttien. Een maatschappelijk werkster aan zijn bed helpt hem hierbij: hij mag leren, gaat naar de universiteit en maakt vrienden. Hij wordt zelfs geadopteerd door een van zijn hoogleraren. Hij krijgt een topbaan. Een geduldige dokter verzorgt zijn wonden. Maar, dit is een sprookje dat slecht afloopt, alle liefde en toewijding ten spijt: Jude is voor altijd in gevecht met het verleden, hij wordt nog altijd mishandeld en Jude wordt nooit gelukkig. En zwijgt.
Ivo van Hove ensceneert deze roman met in de hoofdrollen Ramsey Nasr als Jude, Maarten Heijmans als Willem, zijn vriend en Hans Kesting als terugkerend misbruiker. Steven van Watermeulen is de toegewijde, lieve adoptievader. Vóór het toneel speelt een strijkkwartet.
In Yanagihara's roman is de lezer vooral getuige van Jude's eeuwig innerlijk conflict over het zich niet kunnen geven, zelfs niet aan een geliefde ander. De ander heeft altijd seksuele verlangens, de ander heeft altijd bevrediging nodig. Jude wil niet leven. Hij zingt in de roman en op het ton