You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
The Marks of a Psychoanalysis gaat over belangrijke kenmerken van een psychoanalyse in de praktijk, gehouden tegen de achtergrond van de lacaniaanse theorie. Marks betekent hier kenmerken, sporen, merktekens en littekens maar ook einddoelen. In
23 hoofdstukken verdeeld over 5 delen komen de volgende thema's aan de orde: [1] kenmerken van de tijd, [2] van het symptoom, [3] van de separatie, [4] van de effectiviteit, en [5] van het verlangen van de psychoanalyticus. Wij volgen hier de cijfers van de vijf kenmerken.
1 Het onbewuste kent geen tijd. Hiermee hangt de praktijk van de variabele tijd van de zittingen samen. Het oogmerk van de analyse is om direct het onbewuste te raken. Wanneer in een zitting iets opmerkelijks wordt gezegd kan de analyticus de sessie stoppen met het doel nadruk te leggen op het moment dat iets wordt gezegd wat mogelijk een teken is van het onbewuste. Dat staat tegenover de voorschriften van de klassieke freudiaanse psychoanalyse die voorschrijven dat de sessies vijftig minuten duren en vier à vijf keer per week plaatsvinden. Welke garanties geven deze voorschriften dat een psychoanalyse goed verloopt?
2 Psychoanalyse is het ontcijferen van het enigma van het onbewuste dat via het spreken van de analysant tot ons komt. Contact krijgen/hebben met het Reële van het onbewuste is misschien wel het belangrijkste doel van een analyse. Het symptoom is meestal de aanleiding om een analyse te beginnen, maar dat wil nog niet zeggen dat het doel van de analyse is om het symptoom te doen verdwijnen. Daar zijn gedragstherapeuten veel beter in. Nee, het symptoom kan blijven voortbestaan zelfs lang nadat de psychoanalytische kuur is afgelopen. Het is dan een manier om herinnerd te blijven aan de opdracht om in verbinding te blijven met het onbewuste.
3 De separatie speelt niet alleen een rol in de ontwikkeling van het subject waarbij de scheiding van de Ander en de aliënatie in het geding zijn, maar ook tijdens de psychoanalyse in de abstinentie en zeker bij