Deze studiedag bood een alternatief voor de manier waarop de haastige tijd tegenwoordig in onze praktijken is binnengeslopen. De lezingen brachten het vraagstuk van de tijd in een klinische logica, in plaats van hem op een markteconomische manier (time is money!) te benaderen. Hoewel het vanzelfsprekend klinkt dat binnen een therapeutische behandeling de temporele logica van de patiënt eerst centraal staat (en niet de economische), zorgen maatschappelijke ontwikkelen ervoor dat deze logica meer en meer naar de achtergrond verdwijnt. Tijd betekent geld en het kapitalistische discours komt de instelling ingeslopen om de behandelduur zo minimaal mogelijk te houden. Echter, menselijke processen zijn tijdrovend, chaotisch en kennen geen tijd. Davinia Schoutteten vertelde ons over de tijd in de context van een crisisafdeling. Hier staan de tijdsdimensies (verleden, heden en toekomst) niet op zichzelf, maar zijn ze met elkaar verbonden. In de crisis kan er een conflictueuze ontmoeting plaatsvinden tussen