I am not your Freud

Met plezier nam ik de uitnodiging van de redactie aan om terug te kijken op mijn tijd als hoofdredacteur bij het Tijdschrift voor Psychoanalyse . Herinneringen ophalen aan een inspirerende tijd is altijd prettig, helemaal als ik dat samen doe met Petra Kaas, de drijvende kracht achter vier opeenvolgende hoofdredacteuren. In de oude, ongeëmancipeerde tijd kon je nog zeggen dat achter elke sterke man waarschijnlijk een sterke vrouw stond; die onevenwichtigheid is gelukkig voorbij. Het is dan ook opmerkelijk dat juist bij een psychoanalytisch tijdschrift, met bevrijding van het denken en emancipatie hoog in het vaandel, tot nu toe de hoofdredacteuren altijd mannen en de figuren erachter steeds vrouwen waren. Petra Kaas was dat vanaf het begin tot 2016 en sindsdien is het Romana Goedendorp.

Toen ik in 2000 namens de toenmalige Nederlandse Psychoanalytische Vereniging in de redactie kwam — Hans Reijzer was toen hoofdredacteur — voorzag ik niet hoe belangrijk het lidmaatschap van de redactie voor me zou worden. Om u een indruk te geven van hoe het eraan toe ging: internet kwam nog maar net op gang en de communicatie met de redactie verliep per post. We schreven allemaal onze beoordeling van een artikel en stuurden die naar Hans Reijzer, die er vervolgens een handgeschreven samenvatting van maakte. Die faxte hij naar Petra Kaas, zij typte dit uit, stuurde het nog ter controle naar Hans, verbeterde de tekst, ging dan naar de kopieerwinkel; ruim voor de vergadering ontvingen wij een envelop met ieders beoordelingen. Eerlijk, ik verheugde me er altijd op om elkaars meningen te lezen. De stukken werden geanonimiseerd beoordeeld, waardoor we soms een artikel van een geleerde collega als een « studentenproduct » wegzetten of zeer streng waren over een artikel van een mederedacteur. Het lukte ons steeds weer tot een gezamenlijk standpunt te komen, waarna de hoofdredacteur een brief aan de auteur schreef namens de redactie. In de redactie nam ik kennis van artikelen die ik anders w