You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De vraag kan gesteld worden of de psychoanalyse genoeg te zeggen heeft over het wezen van de liefde en misschien beter te rade gaat bij de « grote schrijver ». Denk bijvoorbeeld aan de liefde van Penelope voor Odysseus, de ongelukkige liefde van Madame Bovary, Tolstojs Anna Karenina, de liefdespoëzie en de opera. Anderzijds is de psychoanalytische setting wellicht de uitgelezen plek om de geheimen van het liefdesleven te beluisteren. Dit laatste is de visie van Simonetta Diena, leeranalytica van de Italiaanse Psychoanalytische Vereniging (SPI) en werkzaam in Milaan.
In het eerste hoofdstuk krijgen we een beknopt theoretisch overzicht van de bijdragen van vier grote analytici wat betreft het liefdesleven: de drie liefdestheorieën van Freud komen aan bod, alsook de bijdrage van Balint, die een onderscheid maakt tussen primitieve en genitale liefde. Kernberg is in zijn zeer systematische theoretische monografie Love relations dieper ingegaan op de verschillen tussen verliefdheid, duurzame liefde, rijpe seksuele relaties en gezonde versus primitieve idealisatie. Interessant is dat Diena ruimte biedt voor de specifieke bijdrage van Bion. Daarna volgen hoofdstukken waarin aspecten van het liefdesleven met de pathologische verwikkelingen mooi worden geïllustreerd met klinische vignetten. Zoals hoofdstuk 2, waar ze het heeft over het belang van zien en gezien worden, contact maken, de blik, de stem… Binnen een goede liefdesrelatie is het mogelijk zich echt en werkelijk te voelen, zichzelf