Karl Abraham beter begrepen?: Bespreking van: Franco de Masi (2018). Karl Abraham — At the roots of analytic theory. Vertaald uit het Italiaans door Janice Parker. London:  Routledge. ISBN 978 1 78220 512 8,  87 pp., £ 14,49

De afgelopen jaren is er een vrij constante stroom van publicaties over Karl Abraham

verschenen. Luzifer Amor, het Duitse tijdschrift voor de geschiedenis van de psychoanalyse, heeft recentelijk voor de derde keer een themanummer aan hem gewijd en bij Karnac zijn de afgelopen jaren drie vertalingen van boeken over Karl Abraham verschenen. De eerste, een vertaling uit het Spaans van een boek van Isabel Sanfelieu (2014), is niet aan te bevelen, omdat het in het Guiness Book of Records kan vanwege de vele fouten; de tweede was een biografie van Abraham van Anna Bentinck van Schoonheten (2016); en de derde, in 2018 verschenen, is een vertaling uit het Italiaans van een boek van Franco de Masi over Abraham. Karnac is dit jaar overgenomen door Routledge. De redactie van dit boek is nog helemaal door Karnac gedaan, maar het is onder Routledge verschenen. Franco de Masi is een bekende psychoanalyticus en opleider in Milaan, die zeer regelmatig publiceert. Abraham is jong gestorven: op 48-jarige leeftijd. Dat was een enorme slag voor Freud. De Masi begint zijn boek met uiteen te zetten dat hij Abrahams fundamentele bijdrage aan de klinische psychoanalytische theorie wil beschrijven, evenals zijn bijzondere band met Freud. Daarnaast stelt hij dat als Abraham was blijven leven en met de steun van Freud deze was opgevolgd als leider van de psychoanalytische beweging, het onoverbrugbare conflict tussen en Anna Freud en Melanie Klein nooit zo hoog zou zijn opgelopen. Daar heeft De Masi waarschijnlijk gelijk in. Als Abraham was blijven leven, was Klein ten eerste niet verhuisd naar Londen en ten tweede had Abraham dan zelf zijn eigen theorie uitgebouwd; nu heeft Melanie Klein dat gedaan.

De indeling van het boek is opmerkelijk. Het beschrijft kort Abrahams leven, zijn belangrijkste werken, de correspondentie met Freud en het wetenschappelijk belang van Abraham. Daarnaast is het geheel voorzien van 24 noten. Het grootste deel van de noten heeft dezelfde opbouw: in de tekst staat e