You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Freud noemde de periode tussen 6 en 11 jaar de latentie, omdat de libidineuze verlangens en conflicten uit de jaren daarvoor naar de achtergrond zijn verwezen of latent zijn geworden. De « gouden jaren van de kindertijd » breken aan. Het kind is niet langer primair gericht op zichzelf en zijn ouder, maar richt zich steeds meer op de sociale wereld buiten het gezin, waarin school een belangrijke plaats inneemt. Het kind maakt zich in deze fase allerlei schoolse vaardigheden eigen zoals lezen, schrijven en rekenen, maar ook allerlei sociale vaardigheden zoals het aangaan en onderhouden van vriendschappen. Hoewel ouders in deze periode nog steeds een centrale rol vervullen, nemen andere volwassenen zoals leerkrachten een deel van het ouderlijk gezag over, waaraan het kind zich moet leren voegen. Zo bezien treden in deze periode in het leven van het kind belangrijke emotionele, cognitieve en sociale veranderingen op. Toch is er relatief weinig geschreven over de latentieperiode of om met Knight te spreken: « De latentie is het stiefkind van het psychoanalytisch onderzoek » (Knight 2013). Volgens Gertraud Diem-Wille, emeritus hoogleraar in psychoanalyse en educatie aan de universiteit van Klagenfurt in Oostenrijk, hebben de latentiejaren aan psychoanalytische belangstelling ingeboet vanwege Freuds veronderstelling dat de basale patronen van de persoonlijkheid in de jaren daarvoor worden gevormd. Ondanks deze kanttekening laat de auteur zich in haar overwegingen aangaande de ontwikkeling van het kind in deze periode nadrukkelijk leiden door het gedachtegoed van Freud, Klein en Bion. In een vijftal hoofdstukken beschrijft de auteur de ontwikkeling inclusief de emotionele obstakels die het kind in de latentie kan ervaren. Ze doet dit aan de hand van een groot aantal observaties in deze leeftijdsfase. De verbinding tussen theorie en de manifestaties van het gedrag van het kind in het dagelijks leven maakt het lezen bijzonder inzichtelijk. Zo worden in het eerste hoofdstuk ee