You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Wonen op drift is een bespreking van de gelijknamige studiedag, georganiseerd door het Vlaams-Nederlands initiatief Stichting
Psychoanalyse en Cultuur in december 2018, met de medewerking van Archipel Vzw en Universiteit Hasselt. De stichting brengt de psychoanalyse in dialoog met verschillende disciplines, vooral uit de sociale en culturele sector. In 2018 is er gekozen om in gesprek te gaan met de architectuur. Twee boeken hebben aanleiding gegeven voor de studiedag, namelijk The sense of an interior: Four rooms and the writers that shaped them van Diana Fuss en Form follows libido van Sylvia Lavin. Het boek is evenwel uitgebreider dan de studiedag door bijkomende interessante bijdragen. Door het boek heen lezen we hoe psychoanalytici en architecten werken met concepten als de tijd, met het zich thuis voelen, de dynamiek tussen binnen en buiten en de betekenis van begrippen als « leegte » en « ruimte ». Elke spreker vertrekt vanuit zijn eigen expertise en interesse. Het boek is opgedeeld in veertien hoofdstukken waarvan ik er hier een aantal kort bespreek. Cultuur wordt op allerlei manieren betrokken bij de lezingen. Zo vertrekt Marc De Kesel vanuit Kafka's korte verhaal Het hol om een ietwat complexe, lacaniaans interpretatie te geven over hoe de mens zich tracht staande te houden in de leegte, door enerzijds een fysiek « hol » te bouwen rond een leegte en anderzijds door op een bepaalde manier in de taal te wonen in functie van de subjectwording. Hij stelt dat taal onze architectuur is. De klassiek Romeins-Latijnse liefdeselegies worden door classica Nadia Sels aangehaald om de relatie te bespreken tussen deze dichtkunst en architecturale elementen, waarbij de domina, meesteres van het huis, centraal staat. Peter Verstraten schrijft over de betekenis van de architecturale ruimtes in de films van de jaren veertig tot en met zestig van de vorige eeuw, met het werk van Hitchcock als vertrekpunt. Hij focust zich voornamelijk op de rol van het huis in paranoid woma