You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De Britse psychoanalytica en psychotherapeute Valerie Sinason is een gedreven « klokkenluidster » binnen en buiten de psychoanalytische wereld. Zij neemt de rol op zich om waarheden aan de oppervlakte te brengen over dingen die liefst verdonkeremaand worden omdat ze een status quo of gekoesterde illusies bedreigen. De brenger van dergelijk onwelkom nieuws zal geregeld onder vuur komen te liggen of ongeloofwaardig gemaakt worden. De titel van dit boek houdt een verwijzing in naar hoe de schrijfster hiermee geconfronteerd is geweest, en naar haar strijdvaardige reactie daarop.
Als pleitbezorgster voor analytisch werk met mensen met een intellectuele beperking legt zij de neiging bloot voorbij te gaan aan het inherent traumatische van deze zijnstoestand, en ook aan de kwetsbaarheid van deze personen voor bijkomend (onder meer seksueel) trauma. Haar focus ligt op de intense tweerichtingsrelatie tussen trauma en minderbegaafdheid. Daarbij toont ze het belang van een rechtuit spreken en het bij naam noemen van de realiteit van de menselijke wreedheid en het lijden dat hiervan gevolg is. Het was in haar werk met deze populatie dat Sinason werd geconfronteerd met het bestaan van georganiseerd (ook ritueel) misbruik en met de menselijke neiging om deze realiteit te loochenen. Daartoe worden niet zelden de slachtoffers en hun