You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Peachez, een romance: de meeslepende verfilming van het theaterstuk door Toneelgroep Maastricht — naar het gelijknamige boek van Ilja Leonard Pfeijffer — met in de hoofdrollen de professor (Porgy Franssen) en Sarah Peachez (Sofie Porro). Wat een enerverend verhaal. Vanaf de bank roepen: « Kijk uit, niet doen! » is tevergeefs, omdat je weet dat « Proffie » niet naar je luistert. Je wordt scène na scène onvermijdelijk meegevoerd naar zijn ondergang. Of word je getuige van zijn redding? Of van beide? In de Argentijnse gevangenis, met een uurtje buitenlucht per dag, kijkt de professor uit op een esdoorn, vervuld van het gevoel de liefde te kennen. Is dit gevang een plek om te verkiezen boven de innerlijke gevangenis van vóór zijn romance met Sarah Peachez, waarin hij de liefde overliet aan de grote denkers van de geschiedenis?
De professor — een latinist aan het einde van zijn wetenschappelijke carrière — krijgt op een dag een mailtje van een jonge vrouw: Sarah Peachez uit Las Vegas. Hij begint vanuit de hem vertrouwde rol van docent haar Latijn te corrigeren, maar langzaam maken de mails andere gevoelens in hem los. Er ontstaat — bijna zonder dat « Proffie » zich ervan bewust is — een hartstochtelijke romance die zich uitsluitend digitaal afspeelt. Stijlvolle, wat stoffige zinnen en klassieke citaten van zijn kant contrasteren met de hippe jongerentaal van Sarah. Tot dan toe verkeerde hij in de volle overtuiging dat « de banaliteit van de persoonlijke ervaring » (p. 8) niets zou kunnen toevoegen aan de heldere gedachten van de grote geesten. Beter hun ervaringen te lezen dan zich « halsoverkop in het modderige domein van de werkelijkheid te storten » (p. 8). In het echt de liefde ervaren of Rome zien, kon alleen maar een teleurstelling opleveren, omdat het nooit zou kunnen tippen aan zijn gefantaseerde ideaalbeeld. Het lijkt alsof hij als jonge man gekatapulteerd is naar de tijd van grote, beroemde geesten, opgaand in een wereld van woorden. Een in het verleden opgeborg