You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
« Dr. M. Thys is klinisch psycholoog en gepromoveerd in de filosofie, psychoanalytisch psychotherapeut en psychoanalyticus. Hij was werkzaam in een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg en heeft een eigen praktijk. Hij was hoofdredacteur van het Tijdschrift voor Psychoanalyse. »
Deze omschrijving van Michel Thys is een visitekaartje in zakformaat, zakelijk, de lading dekkend. Maar met zijn boek Op de rand van het menselijke — Filosofisch-psychoanalytische impressies laat Thys een sterker staaltje van zichzelf zien.
Deze « staalkaart » bestaat uit twaalf hoofdstukken, waarvan de meeste eerder als los essay in diverse tijdschriften en bundels zijn verschenen. De hoofdstukken verwijzen naar elkaar, maar kunnen ook afzonderlijk gelezen worden. De gemeenschappelijke deler bestaat uit het aftasten van de grenzen van het menselijke. Thys' stelling is dat juist daar het menselijke tot zijn recht komt: randverschijnselen behoren tot het wezen van het mens-zijn. Ervaringen op de rand van het menselijke kunnen zowel vernietigend traumatisch zijn als bron van nieuwe perspectieven. Op deze rand komt het subject onder druk te staan: het denken wordt stilgelegd, de taal en het symbolische worden aangetast. Maar tegelijkertijd kunnen deze randverschijnselen op een overrompelende manier inspireren: ze halen je uit je gewone doen, op een wijze waardoor je je als subject er niet van los kunt maken. De randverschijnselen waar Thys in dit boek over spreekt verwoordt hij zelf als volgt: « Het onvoorstelbare, het metaformosemotief, de fascinatie, het Unheimliche, het stoffelijk overschot, het «uit een stuk» willen zijn, het wankele onderscheid tussen het psychische en het fysieke, tussen subject en ding, het zijnsverlangen, het zelfverlies, trauma, de aantasting van het talige, van het symbolische, van narratieve coherentie » (p. 17). Door gebruik te maken van voorbeelden uit de psychoanalytische praktijk, schilderkunst, literatuur, poëzie en Griekse tragedies, en deze te verbinden met g