You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Met dit boek bekroont Thijs de Wolf, een boegbeeld van de psychoanalytische therapie en de psychoanalyse in Nederland, zijn mooie carrière als leidinggevende figuur. Hij wist de psychoanalytische praktijk te combineren met wetenschappelijk onderzoek en onderwijs, wat toch een bijzondere prestatie
is. Zijn inzichten hebben in het Nederlandse taalgebied een verdiende plaats verworven en krijgen nu toegang tot een internationaal publiek van psychotherapeuten en psychoanalytici. Op de cover van het boek prijken de namen van Alessandra Lemma, Frank Yeomans en Ira Brenner, die het boek aanprijzen als helder en toegankelijk. Actuele en centrale psychoanalytische kwesties komen evengoed aan bod als de tijdloze inbreng van klassieke auteurs zoals Freud en Ferenczi. Wat geldt voor het individu is eigenlijk ook van toepassing op de psychoanalyse als discipline: ontwikkeling brengt psychische verandering tot stand, waarbij vroegere structuren niet losgelaten worden of verdwijnen, maar behouden blijven. Ze worden overdekt met nieuwe lagen die de ervaring kunnen verrijken maar ook kunnen leiden tot impasse of stagnatie.
Welke rode draad wordt zichtbaar in Autonomy, relatedness and Oedipus?
In het boek houdt de auteur een pleidooi voor een brede definitie. Volgens hem is psychoanalyse een continuüm van zeer verscheidene behandelingsvormen die variëren in frequentie, setting en duur. Soms zijn de behandelingen gericht op het faciliteren van het mentalisatieproces, in het andere geval staat het interpreteren van innerlijke conflicten tussen psychische representaties centraal.
Psychoanalyse is zelf geen wetenschap, maar is wel geworteld in wetenschap. De psychoanalyse maakt gebruik van data uit aanverwante wetenschappelijke velden. Psychoanalyse is een reflectie op het psychisch functioneren binnen de context van interpersoonlijke relaties. Wat zijn nosografische visie betreft, is De Wolf vooral beïnvloed door het werk van Ferenczi, Fonagy en Kernberg. Zo onderscheidt hij stoornissen