You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
« Psychoanalytic ideas are central to the narrative form in movies » (Gabbard 2001, p. 11)
Verbeelding en beeldvorming van therapeuten verkregen via cultuurdragers zoals films hebben veel invloed. Het is goed ons te realiseren dat het nogal eens de enige bron is van ideeën en verwachtingen die patiënten hebben wanneer ze in therapie komen. Bovendien hebben therapeuten in films en series veelal een psychoanalytische achtergrond. Psychoanalyse en film hebben beide een lange geschiedenis. Toen in 1895 de broers Lumière de eerste filmprojector ontwikkelden, verscheen Freuds Studien über Hysterie (Gabbard 2001). Hoewel Freud zelf minder geïnteresseerd was in film, hebben psychoanalytici sindsdien ruime belangstelling gehad voor dit medium, zoals onder meer blijkt uit de notities van Melanie Klein over Citizen Kane (Mason 1998). Omgekeerd hebben cineasten ook altijd interesse gehad voor de psychoanalyse, en met name het belang van het onbewuste. Het ongekende en onvoorspelbare geestesleven vormt reeds lang een schatkamer voor regisseurs. Het oudste voorbeeld vormt Geheimnisse einer Seele van Georg Wilhelm Pabst uit 1926, aangeprezen als een psychoanalytische thriller. Voor deze zwijgende film uit Duitsland vroeg regisseur Pabst advies aan Karl Abraham en Hans Sachs.
Films zijn gebruikt om psychopathologie te verklaren en als therapeuticum en ondersteuning bij psychotherapie. Soms komt een tijdsgewricht in de psychiatrie aan bod, zoals One flew over the cuckoo's nest een enorme impuls gaf aan de antipsychiatrie. Dat het ook anders kan, toont de film Jimmy P. — Psychotherapy of a plains Indian, waarin de humanistische principes van de enigszins tegendraadse Menninger Clinic als decor dienen.
De psychoanalyse is omgekeerd veel ingezet om een film te begrijpen en te duiden. Naast boeken zijn er veel artikelen verschenen die een film verklaren en van uitleg voorzien, niet zelden in psychoanalytische tijdschriften met een voor dit doel vaste rubriek. In Nederl