You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De psychoanalytische praktijk bestaat zoals we weten in het uitwisselen van woorden tussen analysant en analyticus waarin spreken en luisteren elkaar afwisselen. Daarover gaat dit boek. Deze talige dans van de twee deelnemers verbinden met de muziek is niet zo vanzelfsprekend, maar wanneer de term « gelijkzwevend » in het spel is wordt de overeenkomst tussen psychoanalyse en muziek wel aannemelijk. In beide domeinen worden signalen uitgewisseld, en daarbij is het in zowel de muziek als de psychoanalyse zaak dat de deelnemers op elkaar zijn afgestemd. Zowel de musicus als de psychoanalyticus maken gebruik van De gelijkzwevende aandacht en het voorschrift van de graphe van verlangen, zij het dat zij een verschillende focus hebben. Niet voor niets zijn op de kaft van dit boek twee afbeeldingen over elkaar afgedrukt, te weten de hamertjes van een piano die op het punt staan de snaren te beroeren en de graphe (het grafeem) van het verlangen dat Lacan gebruikt als een voorschrift van de regels die het spreken en luisteren van de analysant en de analyticus vorm moeten geven.
Wat is de overeenkomst tussen muziek en psychoanalyse wanneer het gaat over gelijkzwevendheid? Dries Roelandts legt dat helder en indringend aan ons voor. Hij maakt een vergelijking tussen de betekenaar (technische term voor « woord ») en de muzieknoot, die beide in hun onderscheiden domeinen de functie vervullen waarbij de deelnemers aan deze ontmoeting op elkaar afgestemd zijn. Wat de muziek betreft is in de zeventiende eeuw een aanpassing van de stemming van de instrumenten toegepast om bij het samenspelen niet vals te klinken. Tijdens de psychoanalytische sessie luistert de analyticus met een gelijkzwevende aandacht naar de vrije associaties van de analysant, niet door ze letterlijk te kopiëren, maar met de bedoeling dat de woorden van de analysant bij de analyticus associaties doen oplichten vanuit zijn eigen onbewuste. Uitgebreid blijft Dries Roelandts stilstaan bij verschillen en overeenkomsten t