Manneken Pis

De meeste grootsteden hebben min of meer wolkenkrabbende fallussymbolen. De Eiffeltoren in Parijs, de voormalige WTC-torens in New York en de Burj Khalifa in Dubai staken elkaar achtereenvolgens naar de kroon. Brussel valt wat dit betreft wat buiten de prijzen. Je hebt er alleen de ballen van het Atomium en het piemeltje van Manneken Pis. Typisch Belgisch spant onze kleine held dan niet de kroon, maar steekt hij eerder de draak. Bijvoorbeeld met de Goliaths van deze wereld, die hij onnozelweg voor schut zet. Het is als het ware Andy Warhol avant la lettre: art is what you can get away with. In het najaar van 2020 haalden drie bekende Vlamingen uit de show(!)business de pers omdat van hen naaktbeelden op de sociale media circuleerden. Ze hadden zich door een dame de das om laten doen en hadden dickpics gepost. Nu gebeurt het in het kader van sexting tegenwoordig wel vaker dat jongeren hun intieme delen fotograferen en onder mogelijke gegadigden verspreiden. Dat drie volwassen en « bezette » mannen uit het publieke leven zich hiertoe hadden laten verleiden was evenwel ongezien en zorgde voor heel wat ophef, consternatie en hilariteit. Eén van hun partners heeft inmiddels al andere contreien opgezocht. Hoe het met de andere relaties is gesteld blijft vooralsnog binnenskamers.

Er is natuurlijk een fase in onze ontwikkeling waarin de fallus volgens Freud een hoofdrol speelt. Als ik mijn tante moet geloven (zij is op vandaag de enige nog levende getuige) was ikzelf op kleuterleeftijd apetrots wanneer ik mijn exemplaar mocht bovenhalen en rechtop tegen een boom kon plassen. Dat hier en daar een vrouw ons deze mannelijke prestatie benijdt, mag onder andere uit de uitvinding van de plastuit blijken. Wanneer de fallus in opgerichte gedaante op het toneel verschijnt, verwerft hij al snel een symbolische betekenis. Sinds de landbouw-revolutie en het ermee gepaard gaande patriarchaat vervangt hij de Venus van Willendorf als vruchtbaarheidssymbool. Meer in het algemeen staat hij v