You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Mark Kinet is psychiater, psychoanalyticus en hoofdredacteur van de reeks Psychoanalytisch Actueel. In het boek De geest van de drift — Over neuropsychoanalyse vat hij de theorieën over de neuropsychoanalyse van de hoogleraren Solms en Bazan samen.
De geest van de drift is begonnen als een essay over het laatste boek van Solms. De kritiek op dit boek is bekend (Stortelder 2022). Samengevat bevat het boek prachtige neuropsychologische hoofdstukken over de oorsprong van het neurologisch bewustzijn en de psyche; de qualia; het brein-psycheprobleem; en de thermodynamicatheorie van Friston met concepten als het vrije-energieprincipe, voorspellend coderen en actieve inferentie. Punt van kritiek is het geringe psychoanalytische gehalte in Solms' werk en het misleidend gebruik van het concept neuropsychoanalyse. Solms claimt het concept neuropsychoanalyse uitsluitend voor de psychoanalyse binnen zijn werkgebied van de neurologie, waarmee hij de gehele gangbare psychoanalyse binnen de ggz buitensluit. Binnen de psychoanalyse is Solms daarnaast uitsluitend gericht op de theorieën van Freud, en daarmee sluit hij alle andere psychoanalytische theorieën buiten. Daarnaast houdt Solms vast aan het dieremotiemodel van Panksepp en sluit daarmee de specifiek menselijke emoties (schuldgevoel, schaamte, jaloezie et cetera) buiten. Ten slotte bekritiseert Damasio (2010) het door Solms aangehangen algoritmisch robotmodel van het brein van Friston.
Kinet geeft een samenvatting van het volledige werk van Solms. Mark Solms is neuropsycholoog en psychoanalyticus, werkzaam in de neurologie en hoofdredacteur van The International Journal of Neuropsychoanalysis. Kinet wijst in de inleiding op de angst voor het neurobiologisch reductionisme, waarbij psychosociale factoren worden buitengesloten. Het omgekeerde is echter evenzeer gevaarlijk, namelijk het psychosociaal reductionisme of sociaal constructivisme, waarbij neurobiologische factoren worden buitengesloten. Dit kenmerkt veeleer de geschieden