You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Alle pogingen om de Franse psychoanalyse toegankelijk en leesbaar te maken zijn mij dierbaar. De Franse psychoanalyse toont zich vaak enigszins raadselachtig: tegelijkertijd complex, ingewikkeld, rijk en fijngevoelig. Ze vraagt aan haar lezer en beoefenaar een zekere overgave aan een affectief taal- en betekenisbad. Dat is fijn, maar voor de anderstalige soms ook een beetje frustrerend. Vandaar mijn opgetogenheid over een Engelstalig boek óver de Franse psychoanalyse. Temeer omdat de schrijver, Wolfgang Lassmann, psychoanalyticus bij de Vienna Psychoanalytic Society, als Oostenrijker deze afstand ten aanzien van het onderzoeksterrein goed herkent, benoemt en probeert te begrijpen. Zijn werk als bruggenbouwer past geheel in de opzet van de reeks New Library of Psychoanalysis, een samenwerking tussen het Britse Institute of Psychoanalysis en Routledge Mental Health. De reeks beoogt het psychoanalytische begrip en kennis over de verschillende stromingen en continenten heen te vergroten. Onder anderen Rosine Perelberg, André Green, César Botella & Sara Botella, Jean-Michel Quinodoz en Piera Aulagnier brachten vanuit Franse hoek reeds een bijdrage in deze boekenreeks. Zelf
ziet Lassmann zijn werk als een voortzetting van het werk van Birksted-Breen, Gibeault en Flanders, Reading French psychoanalysis , dat als dé Engelstalige bijbel van de Franse psychoanalyse gelezen mag worden. Het thema van dit boek is de École Psychosomatique de Paris (epp): het ontstaan, de ontwikkeling en de reikwijdte ervan. Lassmann is zich ervan bewust dat elke vertaling en samenvatting onvermijdelijk een verarming met zich meebrengt. Vanuit deze bekommernis is de opzet voor dit boek mijns inziens erg breed: Lassmann wil én de psychoanalytische tijdgeest meegeven aan een niet-Franse lezer, én de belangrijkste vertegenwoordigers van de epp uitleggen, én de inhoudelijke ontwikkelingen binnen ieders oeuvre meegeven. Daardoor wordt het boek een theoretische lappendeken, met vele om- en zijwegen.