You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Hans Keilson, schrijver, dichter, psychiater en psychoanalyticus is niet zo'n bekende figuur in Nederlandse ggz-kringen, maar in Duitsland des te meer, voornamelijk omdat hij in het Duits publiceerde. Hij kreeg pas op het eind van zijn leven ook in Nederland meer bekendheid vanwege een recensie in The New York Times over The death of the adversary , een vertaling van Der Tod des Widersachers, een roman die in 1959 verscheen. Deze zeer lovende recensie verscheen een jaar vóór het overlijden van de auteur. Het daaropvolgende internationale succes dat dit boek mocht ondervinden is het centraal staan van het trauma van de Jodenvervolging in nazi-Duitsland en de verwerking daarvan. Voor Keilson was Der Tod des Widersachers zijn grootste literaire project dat — pas na vijftig jaar — erkenning boekte. Het bevat thema's die in zijn professionele werk als een rode draad terugkeren wanneer het gaat over trauma(verwerking): goed en kwaad zijn met elkaar verbonden en vijanden ervaren een wederzijdse fascinatie waarbij ze in de ander iets terugzien van zichzelf. Ik had nog nooit iets van Keilson gelezen en dat komt voornamelijk doordat hij niet publiceerde in Nederlandse vakbladen — voor zover ik heb kunnen nagaan. Bij toeval heb ik hem een keer ontmoet en wel door toedoen van zijn dochter Barbara, die overigens een bescheiden rol speelt in deze biografie. Zij zat in hetzelfde studentenkoor als ik en nodigde mij uit om bij de feestelijkheden rondom de promotie van haar vader in 1979 aanwezig te zijn. Ik heb hem uit beleefdheid de hand geschud; de afstand tot de eerbiedwaardige promovendus van inmiddels 68 jaar was indertijd te groot. De promotie had als titel Sequentielle Traumatisierung bei Kindern — Deskriptiv-klinische und quantifizierend-statistische follow-up Untersuchung zum Schicksal der jüdischen Kriegswaisen in den Niederlanden. Voor professor Freiling-Schreuder, de aanvankelijke promotor, was de te grote aandacht in het onderzoek voor de statistiek een hindernis om met