You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Op een zonnige herfstdag verzamelde zich in de Rode Hoed een klein gezelschap geïnteresseerden. De titel van het symposium was prikkelend; bestendigen en uitval liggen ogenschijnlijk ver uiteen. Hoe zouden deze uitersten verbonden worden?
Frans Schalkwijk leidde het thema in. Waarom is verandering zo moeilijk? Hoe kunnen we luisteren naar hoe de patiënt naar ons luistert? Hoe bind je iemand aan therapie? We leggen vaak nadruk op de weerstand van de patiënt tegen verandering, maar weerstand en tegenoverdracht van de therapeut kunnen ook een grote rol spelen als verandering stagneert.
Lucas Schalk stond stil bij ambivalentie. Zolang iemand gevoelswerelden splitst kan ambivalentie niet gevoeld worden: een divergent conflict; er wordt star vastgehouden aan één van de zijden. Deze mensen hebben liever gelijk dan geluk. Als mensen gaande de therapie twee dingen tegelijk kunnen voelen, kan de therapeut hen helpen beide paden afwisselend te bewandelen, om zo tot integratie te komen. Dan ontstaat een convergent conflict. Schalk gebruikte met AI gegenereerde beeiden, met door hem gekozen filters. Zo kijken wij als therapeuten ook naar onze patiënten, door ons eigen filter. Het is van belang, aldus Schalk, ons steeds bewust te zijn van dit filter, en goed te blijven aansluiten bij de fase waar de patiënt zich in bevindt.
Hilde de Saeger opende haar lezing met een citaat van auteur Sydney J. Harris: « Our dilemma is that we hate change and love change at the same time; what we really want is for things to remain the same — but get better. » Een rake samenvatting van de thematiek van de dag. De Saeger vertelde over het Therapeutisch Psychologisch Onderzoek (TPO). Het aanjagen van nieuwsgierigheid bij patiënten naar hun eigen binnenwereld staat hierin voorop. Waar regulier psychologisch onderzoek uitgaat van een observerende onderzoekspositie en objectieve meetresultaten, wordt in het TPO een participerende rol van de onderzoeker verlangd, vrij van vooroordelen. Zoals Bion zei: « wi