You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Op deze studiedag van de Stichting Psychoanalyse en Cultuur werd de rode loper uitgerold voor de mode. Zij kan, wat mij betreft, aangeduid worden als keizerlijke weg naar het onbewuste, naast de koninklijke variant die we kennen als de droom. Een flamboyante folder en kunstige setting — De Cinema in modestad Antwerpen — waren reeds de eerste wegwijzers naar de ervaring die mij daartoe deed besluiten, gevolgd door een overdadig zinnen- en geestenprikkelend programma, stijlvol gebracht.
Hoe komt het dat de mode met haar continue uitbundigheid, balancerend tussen humor en karikatuur, zo contrasteert met de matheid van de kledij die we zien op straat? Daar waar kleding ons enerzijds beschermt door onze kwetsbaarheid te verhullen, biedt zij ons anderzijds ook de kans iets te onthullen van onze diepste eigenheid. Zij is daarbij in staat te verraden wat onbewust geknoopt, verknoopt, geweven en gelaagd is en aan bewuste controle ontsnapt. De mode daarentegen koestert de illusie boven al te veel defensieve verknopingen en verhullingen te staan. Zij pretendeert aan driftmatigheden en verlangens al spelenderwijs in puurdere vorm expressie te durven geven.
Na een korte, maar inhoudelijk kleurrijk gebalde opening door Sjef Houppermans en een frivool welkom door Trui Missinne, nam Trees Traversier ons in een eerste lezing mee doorheen het boek De geknipte stof van Dirk Lauwaert. Dit poëtische festijn behandelt kleding in de betekenis van een tweede huid die zelfbewust denkt, spreekt en articuleert. Iedere ochtend wordt zij voor de onbekende derde aangetrokken. Het binnenste wordt binnengehouden door de huid, maar kleding brengt het innerlijke naar buiten. Kleding kan ook een schijnoplossing zijn en stotteren en verstoren. Schaamte kan zelfs (of juist) met kleding toch voelen als ontkleed en zo aan de diepste regionen van de existentie raken. De afhankelijkheid van de ander en diens blik tekent onze condition humaine vanaf het eerste uur. Het kleden is vervolgens een scheppingsdaad