You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Naar aanleiding van het verschijnen van het nieuwe boek van Marc Hebbrecht, Handboek psychodynamische diagnostiek, verzamelde een geïnteresseerd publiek zich in Kortenberg om, zoals de titel belooft, de essentie van psychodynamische diagnostiek te ontdekken. Een voormiddag over de zin en onzin van diagnostiek, haar compatibiliteit met een therapeutisch proces en testonderzoek. Maar bovenal een pleidooi voor nietweten, receptiviteit en menselijkheid.
Elizabeth Anthonis en Femke Vanwetswinkel trokken de dag op gang, met een warm en persoonlijk verhaal over hun traject van arts naar psychiater en psychotherapeut en bespiegelingen over de rol van psychodynamisch denken in hun werk als psychiater en over hun verhouding tot de DSM. Hiermee hadden ze onmiddellijk een onderwerp aangehaald dat een gemene deler van de verschillende sprekers bleek: hoe is de DSM precies ontstaan en wat moeten we ermee? Net zoals de andere uitgenodigde sprekers wezen ze ons op het gevaar van hokjesdenken en al-te-categoriale diagnostiek. De grappigste anekdote kwam van Marc Hebbrecht, die aangaf dat de DSM ontstaan is met als doel orde te scheppen in de chaos, omdat analytisch geschoolde hulpverleners zodanig hun eigen invulling gaven aan concepten dat ze elkaar niet meer begrepen. Met een kwinkslag gaf Marc mee dat ook de DSM de chaos niet heeft kunnen wegnemen, en dat niet-weten en onduidelijkheid nu eenmaal inherent aan ons vakgebied zijn.
De tweede spreker, Esther Spuijbroek, besprak op een heldere wijze hoe ze één van de kernmoeilijkheden van de psychoanalyse aanpakt in het opleidingsproces van haar studenten: hoe kan het moeilijke psychoanalytische vakjargon, dat bij een eerste kennismaking angst en weerstand kan oproepen, goed overgebracht worden? Spelenderwijs, aldus onze spreker, waarbij de focus niet ligt op wat welke auteur nu precies zegt, maar vooral gericht is op het opwekken van nieuwsgierigheid, spelenderwijs zélf ontdekken. Ze zette haar boodschap kracht bij met een citaat van