You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Van de lacaniaanse psychoanalyse wordt wel eens gezegd dat ze zich in de intellectuele stratosfeer bevindt. De teksten zouden onsamenhangend zijn, obscuur, en vaak niet gespeend van een opgeblazen ego. Deze kritiek gaat in ieder geval niet op voor de publicaties van Dries Dulsster. In Who's your Dora liet hij lacaniaanse therapeuten op een authentieke manier getuigen over hun werk, hun mislukkingen en wat ze daar uit hebben geleerd. Deze authentieke, heldere en eenvoudige stijl wordt nog verder doorgetrokken in Helden van de hulpverlening, dit keer in het Nederlands gepubliceerd.
Beide publicaties illustreren waar de lacaniaanse psychoanalyse in essentie voor staat: het opschorten van de eigen idealen en het eigen weten om ruimte vrij te maken voor de eigenheid van de ander. Helden van de hulpverlening doet dit aan de hand van de discourstheorie van Lacan, waarbij het vakjargon zorgvuldig wordt vermeden. De posities van het Meester-, Universitair-, Hysterisch en Analytisch discours worden vertaald naar verschillende typen helden/hulpverleners, respectievelijk de Redders, de Techniekers, de Ondervragers en de Verzetsstrijders. Elke positie wordt omvangrijk geïllustreerd met voorbeelden die zich niet enkel beperken tot de geestelijke gezondheidszorg, maar het brede veld van de hulpverlening omvatten. Denk aan ontwikkelingshulp, de medische zorg, de maatschappelijke dienstverlening, de sociale werksector, enzovoort.
Het tweede deel van het boek gaat in op de dynamieken binnen een team. Ook daar schuilt het gevaar dat men zich al te nadrukkelijk gaat identificeren met een gedeeld zorgideaal. Het effect van de massa ligt dan op de loer, waarbij het individuele redeneervermogen vervaagt en er geen ruimte meer is voor kritische vraagstelling. De theorie van Menzies Lyth wordt aangehaald, die stelt dat organisaties onbewust bepaalde verdedigingsmechanismen hanteren, om de angst en de stress eigen aan het werk het hoofd te kunnen bieden. Wanneer deze mechanismen starre, rigide