You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het boekje Vreemd vertrouwd geeft ons een boeiende inkijk in de ogenschijnlijke tegenstelling tussen psychoanalyse en emdr. In therapieland nemen emdr en psychoanalyse plaatsen in die op het eerste gezicht ver van elkaar verwijderd lijken te zijn. Toch hebben ze een gemeenschappelijke oorsprong als een behandeling voor traumatische ervaringen. Naderhand scheidden hun wegen en verruimden ze allebei hun gezichtsveld.
Freud construeerde via de techniek van de vrije associatie een theorie over de psyche. In 1990 wil F. Shapiro met behulp van een techniek van sensorische repetitieve prikkels, afgesplitste delen van traumatische ervaringen terug-integreren (emdr). Waar Freud de cathartische methode moest verlaten om de psychoanalyse te ontwikkelen, zet emdr de weg van Breuer verder.
Hypnose, suggestie, vrije associatie en spreken zijn de elementen waartegenover psychoanalyse en emdr zich positioneren en waaromheen zich een spanningsveld ontwikkelt. Dit is de kern van dit boekje. De vele wetenschappelijke referenties maken het mogelijk dat de geïnteresseerde lezer zich verder kan verdiepen. Wat ik als onderbelicht onderwerp in dit boek heb ervaren is het grote verschil in de kenmerken van de therapeutische relatie die vanuit beide modellen met de patiënt wordt opgebouwd. emdr blijft een « directieve » therapie waar de therapeut aangeeft hoe de cliënt zijn probleem kan oplossen. In psychoanalyse daarentegen ligt de focus op een kader waarin zich de dynamiek van overdracht en tegenoverdracht kan ontvouwen.
Wie interesse heeft in deze thematiek, kan ik dit boekje zeker aanbevelen.