You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In de trein, op weg naar Amare in Den Haag, gaat het gesprek over weer een nieuwe truc van Chatgpt. Je kunt hem/haar/het een ervaren analyticus laten zijn en je dan de moeilijke concepten uit de literatuur in de opleiding in gewonemensentaal laten uitleggen. ai kan er zelfs een podcast van maken waarin over het artikel wordt gediscussieerd. En als klap op de vuurpijl kun je aan die discussie meedoen. Met hem/haar/het/hen. De grenzen tussen echt en niet echt verkruimelen. Wat is verzonnen en wat is waargenomen?
Ons gesprek blijkt een voorbode van wat Nanine Linning het Scapino Ballet Rotterdam vanavond, 31 oktober 2025, op het toneel laat zetten in de voorstelling Anima Obscura. Wat een beleving! De honderd minuten durende voorstelling zet ons regelmatig op het puntje van de stoel, en onze aandacht verslapt geen moment.
Thema van de voorstelling is het menselijk streven naar onsterfelijkheid. De verschillende manieren waarop de mens naar eeuwig leven zocht en zoekt (van alchemisten tot bio-hackers) komen voorbij. Er wordt prachtig gedanst in wisselende samenstellingen: solo, in duo's, in groepen, met z'n allen. Ein deutsches Requiem van Johannes Brahms vormt zowel in een klassieke als in een nieuw bewerkte vorm het muzikale anker. Er wordt gespeeld met verschillende dimensies: houding en beweging, hoekig en rond, teder en hard, traag en snel. Ze lijken de vele facetten van het menselijk zijn voor te stellen, die elkaar voortdurend afwisselen. De overgangen zijn zo vloeiend en vanzelfsprekend dat ze vaak niet bewust worden opgemerkt, waardoor de toeschouwer een geheel nieuwe sfeer opmerkt zonder de daadwerkelijke verandering te hebben waargenomen.
Gebruikmakend van laserprojecties creëert Linning een decor waarin gespeeld wordt met de overgang, de aansluiting, het onderscheid tussen fysiek bestaand en verzonnen. De danser die het ene moment op de klanken van Brahms danst op de tekst «Das Gras ist verdorret und die Blume abgefallen» — en zo levend, dansend, zijn sterfelij